Romadan sonra yeni istikamet sular şehri
Venedik. Ben sular şehri olduğunu biliyordum da bu kadar su olduğunu
bilmiyordum burada. Acayip su var. Her yer su. Fena yani. Resmen sokaklardaki
asfalt yerine bunlarda su var. Adamlar evlerine teknelerle giriyor, bazı
restaurantların girişi tekneyle sağlanıyor, merdivenlerin sonu suya iniyor
falan. Hele o binaların arasındaki daracık sokaklar var ya (Fatihin tabiriyle Mardin de böyleymiş. Adam hemen Mardine benzetti ya la koskoca venediği :/)
kesinlikle görülmeye değer.
Yazıma öncelikle Romadan Venediğe tren
yolculuğumuzla başlayayım. Zevksiz, havasız, rahatsız bir o kadarda eğlencesiz
bir tren yolculuğu geçirdik. Neden mi. Uyunmuyor kardeşim. Koltuklar dar.
Allahtan İnterrail falan yapmamışız dedik o anda. Çünkü bize göre değil yani.
Biz rahat adamlarız bize gelmez öyle tren falan. Neyse ben yine trende uyudum
biraz. Ama bizim Fatih neredeyse hiç uyuyamadı. Bu da tabi ki Venedik gezimizi
yorgun yapacağımız anlamına geliyordu. Normalde gezi yapacak adam sabah uyanır,
kahvesini yudumlar, spor ayakkabılarını giyip büyük bir enerjiyle geziye
başlar. Biz ne yapıyoruz trene biniyoruz, telefondaki 5.kere dinlediğimiz
müziği değiştiriyoruz ve saat 6 da buz gibi Venedikte iniyoruz. Bunlar hep
strateji hatası. Heee tren yolculuğunun güzel yanları da olmadı değil. Mesela
etrafı seyrederek gitmek çok eğlenceliydi gibi şeyler de diyemiyoruz çünkü
etraf karanlık. Yani anlayacağınız lanet ettik o tren yolculuğuna.
Trenden inip kendimizi sokağa attığımızda
tren istasyonunun hemen dışındaki kanal karşılıyor bizi. Vay beeee Venediğe bak
evlerin arasından sular geçiyor falan diye hayretler içinde hostelimizi
arıyoruz. Yaklaşık 1 km yürüdükten sonra haritamızda hostelimizin olduğu
noktayı buluyoruz. Buluyoruz bulmasına ama etrafta hostel falan yok. Üç beş
kere git gel yaptıktan sonra hala hostelimi bulamayınca etrafı temizleyen
abilerden birine soruyoruz;
- Excuse me. Do you know Ostello
S. Fosca hostel?
- Sissignore. Cammina dritto da
qui quindi procedere ponte, svoltare a sinistra dopo il ponte, Trecento metri a
piedi, Girare a destra Si vedrà più Avanti. (Cümleleri hatırlayacak değilim
google translate bunlar)
- Biz tabi “Whaaaaaaaaaattttt” (Temizlikçi
abinin ingilizce bilmediğini nasıl düşünemedik ki. Gerçi Danimarkada
bildiklerinden bir an unuttum herhalde!)
- Neyse adam bize bu sefer el işaretleriyle
ıhhh, ıhhhh bridge ıggggg ıhhhh diye diye anlattı.
Bizde bu yol tarifiyle ilginç bir şekilde
kanalın diğer tarafında kalan hostelimizi bulduk. Bulduk bulmasına ama hostel
sanki bir katolik okulunun yurdu gibi. Katolik okulu var hemen hostelin
bahçesinde. Bizde bir ürperme olmadı değil. Ulan bunlar bizi burda kaydırmasın
diye telaşlanırken hostelimizin saat 9 da açılacağı yazısını gördük kapıda.
Saate baktık saat 7.15. Hostelimizin dandikliği buradan anlaşılıyor herhalde. Yapacak
bir şey yok. Yaşasın ucuz hostellerrrr. Hostelimizin bahçesinde biraz
oyalandıktan sonra ben Fatihe bu böyle olmayacak kalk kahvaltı falan yapalım
dedim. Sonra çantalarla birlikte her yere yayılmış croissant kokusu eşliğinde
bir café ayarlamaya çalıştık. Venedikle ilgili ilginç bir şey take awaylari yani
oturmazsan elinde alıp yersen oturana göre çok daha ucuz. Gerçi çoğu yerde daha
ucuz ama burada fark biraz fazla. Yaklaşık %40 daha ucuz diyebilirim. Ama tabi
biz saat 9 u beklediğimizden oturmayı tercih ettik. Güzel bir venedik sabahında
café nin dışına oturduk. Garson yaklaştı hemen:
- Benvenuto, Posso prendere il tuo
ordine! (Hoş geldiniz, siparişinizi alabilir miyim)
Bizim Fatih tabi en ucuz kahveyi bulup yanına da bir adet croissant
sipariş etti. Bende çayla croissant söyledim. Siparişlerimiz geldikten sonra
biz Fatihin kahveyi beklerken meğerse masaya koyduğu bardağın Fatihin kahve
bardağı olduğunu sonradan anladık. Neden mi! Kahve görünmüyor ki içinde :D İşte fotoğrafı :D
![]() |
Kahve mutsuzluğunun yüze ifadesi |
![]() |
4 bardağa çıkardığım çayım |
![]() |
Hostel bahçesinin manzarası |
Bizim Fatih hemen “olum İstanbul da da yapıyorum bunu. Şu kahvenin hep ismini unutuyorum. Sonra sipariş edince adamlar bir getiriyor neredeyse boş bardak. İsyannnnnnnnnnnn!!” Ben tabi kahkahaya boğuluyorum. Daha sonra benim fincanla sallama çayım geliyor. Yanında da içi sıcak su dolu çaydanlık. Normalde fincana koymam gereken sallamayı hemen çaydanlığa koyup 1 bardağı yapıyorum 4 bardak. Strateji biliyoruz kardeşim. Yani bizim Fatihin kahvesinden 30 kat daha fazla içeceğim oluyor bir anda :D. Bir güzel croissantları yiyip çayımızı içtikten sonra az biraz dolaşıp hostele dönüyoruz.
![]() |
Adamlar evlerine bunla giriyor |
Venedik hakkında bilgi vermeden şehir turu yazıma başlamayayım. Venedik kuzeydoğu İtalya'da birbirinden kanallarla ayrılmış ve köprülerle bağlanan 118 adanın üzerine kuruludur. Venedik doğal güzelliği, mimarisi ve sanat eserleri ile ün yapmıştır. Bu şehir bütünüyle Dünya Mirasları listesindedir. Venedik Cumhuriyeti Orta çağlar ve Rönesans dönemi boyunca denizlerdeki en önemli kuvvet olduğu kadar 13. yüzyıldan 17. yüzyılın sonlarına kadar sanatın ve ticaretin merkeziydi. Bizde savaştık zaten bunlarla. Tarih kitaplarından hatırlarsınız Venedik ve Ceneviz kolonileri falan. Tarihi boyunca, özellikle Rönesans Döneminde, birçok sanatsal hareket olmuştur. Venedik tarihi boyunca senfonik müzik ve operanın gelişiminde önemli rol oynayan, aynı zamanda Antonio Vivaldi'nin doğduğu şehirdir. Venedik ismi, milattan önce 10. yüzyılda burada yaşayan Veneti insanlarından gelmektedir.
Check in yapıp çantalarımızı bıraktıktan
sonra şehir turuna başlıyoruz. Hava güzel. Daracık kalabalık sokaklardan
geçiyoruz. İlk mekan Fondaco dei Turchi. Adından da anlaşılacağı üzere
bizimkilerin parmağı var bu sarayda. Venedik'in en eski saraylarından birisi
olan "Fondaco dei Turchi" kıvrımlı bağlantıları ve ince sütunları
ile Bizans mimarisinin tipik bir örneğidir. 1621'den itibaren Türk
tüccarlar sarayı ticaret merkezi olarak kullanmaya başladılar. 1838'e kadar olan bu
süreçte orada ikamet eden Türkler binaya bir cami ve hamam inşa etmişler
ve sarayın mimarisini kısmen değiştirmişlerdir. Ayrıca 19. yüzyılın ikinci
yarısında başlayan restorasyon çalışmaları esnasında sarayın üst kısmına kubbe
biçimde eklemeler yapılmıştır. Saray 19'ten beri "Venedik Doğa Tarihi
Müzesi (Museo di Storia Naturale di Venezia") olarak kullanılmaktadır.
![]() |
Fondaco dei Turci |
![]() |
Bu da manzarası |
Daha sonra buradan Rialto köprüsüne geçiyoruz. Bu köprü Venedikteki 4 büyük köprüden birisidir. Köprü kanal üzerindeki en eski olanlardan biridir ve olasılıkla şehrin en ünlüsüdür. Büyük Kanal üzerinden köprü ile ilk geçiş 1181 yılında oldu. Köprü "Ponte della Moneta" (para köprüsü) olarak adlandırılmıştı. Büyük kanaldaki köprü trafiğinin artmasıyla 1255 yılında yıkılıp ağaç köprü yapıldı. Bu ağaç köprü hareket ettirilir bir şekilde dizayn edilmişti. 15nci yüzyılın ilk yarısında iki sıra dükkân köprü boyunca inşa edildi. 1310 yılında kısmen yandı. 1444 te çöktü sonra bir daha 1524 te çöktü. Yani anlayacağınız çok badireler atlamış bir köprü bu. Daha sonra köprüyü taş yapmaya kara vermişler. 1591 de taş köprü yapılmıştır. Ve hala ayakta olan Rialto köprüsü şu anki halini almıştır. Tabi herkes buraya akın etmiş yakın zamanda çökmesi an meselesi benden söylemesi. Yusuf dediydi dersiniz.
![]() |
Rialto Köprüsü |
Venedikte bir Ümraniyeli... |
Size büyük kanal hakkında da bilgi vermesem olmaz. Çünkü Venediğe giderseniz hakkında bilgi sahibi olmanız gereken bir yer. Grand Kanal (Canal Grande) yaklaşık 4 km uzunluğunda, 30 ile 70 m genişliğinde, derinliği 5 metreye varan Venedik'teki en büyük kanaldır. Kanal S şeklinde aktığı için "volta die Canal" olarak isimlendirilir. Grand Kanal'a yaklaşık 45 adet diğer küçük kanallar bağlanmaktadır.
Kanalın sol tarafında San Marco,
Cannaregio ve Castello, sol tarafında ise Dorsoduro, San Polo ve Santa Croce
bölgeleri bulunur.
Günümüzde Grand Kanal üzerinde 4 köprü
bulunmaktadır. İçlerinden en eski olanı Rialto Köprüsüdür. Scalzi
Köprüsüve Accademia
Köprüsü nün inşa edildiği 19. yüzyıla kadar "Rialto
Köprüsü" Grand Kanal üzerinde iki yakayı birbirine bağlayan tek köprü idi.
Grand Kanal kenarlarında 200'ün
üzerinde saray vardır. Saraylarda Gotik, Rönesans ve Barok stiline sıkça
rastlanmaktadır. Bazı saraylarda Bizans mimarisi göze çarpar. Ayrıca şunu da belirteyim burada yüzmek
para cezasına tabi. Atlamaya falan çalışmayın. Çok sıkı kontroller var bu
konuda.
![]() |
Rialto köprüsünden Venedik |
Ortadaki "S" Grand canal |
Yeni istikamet San Marco meydanııııı. Tabi burda bir sürü yapı dikkat çekiyor. Biz San Marco Bazilikasından başlayalım. San Marco Meydanı'nda yer alan Bizans mimarisi sanatının en iyi bilinen örneklerinden biri olarak şehrin en meşhur kilise yapılarından biri olan bir katedraldir. Yapı Dükanın Sarayı'na bitişik ve bağlantılıdır. Orijinal olarak yapı Venedik dükalarının şapelidir ve şehrin katedrali değildir. 1807 yılından beri Venedik Patriği'nin, Venedik piskoposluk ruhani dairesi Roma Katolik Başpiskoposunun ikametgahıdır. Buraya ve yanındaki düka sarayına girişte acayip kuyruk vardı. Yani öyle böyle kuyruk yoktu. Sıra ilerlese kuyruğa geçecektik ama sıranın ilerlemediğini gördükten sonra biz hiç burada beklemeden yolumuza devam edelim dedik. He bir de İlk inşaat: 828, Restorasyon: 978, Günümüzdeki bina: 1063 yılında inşa edilmiş.
![]() |
San Marco Bazilikası |
![]() |
Yolların kenarlarına serpiştirilen butik mağazalar hediyelik eşya için süper mekanlar |
San Marko meydanı hakkında da bir kaç
kelam etmeden geçmeyeyim. San Marco meydanı, Venedik'in turistler ve
güvercinler tarafından en çok ziyaret edilen meydanı. San Marco meydanı 175
uzunluğunda, 82 metre genişliğindedir. Fransız Yazar Alfred de Musset meydan için "Avrupa'nin Salonu", Napolyon ise
"Avrupa'nın en güzel şenlik alanı" ifadesini kullanmıştır. Meydanın
geçmişi 9. Yüzyıla dayanmaktadır. Meydan aynı zamanda pek çok ünlü
ziyaretçileri olmuş olan kahvehaneleri ile de ünlüdür. Meydanın ve İtalya'nın
en eski kahvehanesi olan Caffe Florian (1720
yılında inşa edilmiştir. Ne kadar içine girip bu cafeden kahve içmeyi istesek te
fiyatta geçirmelerinden korktuğumuzdan girmediğimiz doğrudur.) pek çok yazar,
şair ve müzisyenin buluşma yeriydi. Goethe, Thomas Mann, Marcel Proust, Hemingway ve Mark Twain gibi
pek çok ünlü kişiler kahve içmeye oraya giderlerdi. Hatta Richard Wagner Giuseppe Verdi ile karşılaşmamak için
meydanın diğer tarafındaki Caffe Lavena'ya giderdi.
Tabi sen (bu yazıyı okuyan) Goethenin dışındaki elemanları tanımadığın için pek
şaşırmamışsındır herhalde.
![]() |
Fotoğrafa az biraz renk katınca baya güzelleştiği doğrudur |
Yolumuza Santa Maria della Salute Bazilikası ile devam ediyoruz. Aslında buraya
gidip gitmeme konusunda baya bir düşündük. Çünkü bu bazilikaya bağlanan köprü
uzaktaydı. Aşağıdaki haritadan da yolumuzu ne kadar uzattığımızı
görebilirsiniz.
![]() |
Bu yol bizi bitirdi Tayfuuuuunnnn |
Neredeyse hiç uyumayan Fatihle az biraz uyuyan ben, bu yorgunluğa rağmen tabana kuvvet diyip yürümeye başladık. Yürürken rengarenk evler, kanallar, köprüler hep bizi karşıladı. Gerçekten sokakları çok güzel. Zaten 2 kişinin yan yana zor yürüdüğü sokaklar bir çoğu. Çok güzel müzikler çalan, gösteriler yapan sokak sanatçıları da ayrı bir hava katıyor Venediğin havasına. Her yerden de kanal geçmesi “ulan bu binalar rutubetli olmuyor mudur yeaa” sorusunu akıllara getiriyor. Onu da öğrendik bu arada. Binalar ilk katı acayip rutubetli oluyormuş. O yüzden kullanmıyorlarmış genelde. Bazılarının da içi su doluymuş. Ayrıca ilginç bir gerçek Venedik suya batmakta olan bir şehir. Yani görmek istiyorsanız acele edin. 300- 500 sene sonra venedik olmayacak gibi duruyor :/ işte bunlar hep global warming...
Yaklaşık 3 km lik yürüyüşten
sonra kilise bizi biz sürprizle karşılıyor: kapısı kapalı. Tanrının evi kapalı
olur mu be diyip kapıları zorlasak ta sonuç yok. Adamlar kapatmış bildiğin
kapıları. Sonuç olarak büyük bir hayal kırıklığıyla Santa Maria della Salute
Bazilikasının merdivenlerinde sigaramızı yakıp Venediğe karşı bohem yaşadık
demek istesem de yaptığımız şey çantadan çıkardığımız eti yulaflıyı gömmek oldu.
Bohem de yaşatmıyorlar arkadaş. (Berkaya selam!)
Santa Maria della Salute
Bazilikası genel olarak basitçe Salute (sağlık) olarak bilinir. 1629 yılı Yaz ayı başlarında
İtalya'da Venedik'e başlayan ve 1629-1631 yılarında etkili olan bir veba
salgını nüfusun yaklaşık üçte ikisini öldürdü. Kiliseye yapılan San Rocco ve San Lorenzo Giusstiniani'ye
adanmış dualar ve geçit töreni alayları kadar tekrarlanan kutsal ayın gösterileri
salgın hastalığın devam etmesini durduramadı. Daha önce 1575-76 yıllarında
olmuş olan veba salgınına bir mimari cevap olarak mimar Andrea Palladio'ya yaptırılmış olan II Redentore Kilisesi'nin
bir yansıması olarak Venedik Senatosu 22 Ekim 1630 yılında yeni bir kilisenin
yapılmasına karar verdi. Bu kilise Meryem Ana'ya ("Virgin Mary")
adanacaktı. Bu birçok nedenden dolayı Cumhuriyetin koruyucusu olacağı
düşünülmüştü.
![]() |
Bunun için yolumuzu uzattığımıza inanamıyorum :( |
Venediği izliyorum gözlerim kapalı |
Bu hüsran dolu bazilika yolculuğundan sonra hostelimize hızlı bir dönüş yapıyoruz. Çünkü dinlenmemiz lazım. 2-3 saat uyumanın ikimiz içinde iyi olacağını düşünüp yollara koyuluyoruz. Ya arkadaş her yer mi güzel olur. Cidden her yeri ayrı güzel Venediğin. Hangi yolu tercih ederseniz edin mutlaka ilginizi çeken bir tarafı oluyor. Muhtemelen hiç alışık olmadığımızdandır. Yani evlere teknelerle girilmesi, Pencerenin 70 cm altında su olması falan ilginç şeyler.
Muhabbet eşliğinde hostele döndükten sonra
dinlenmek için yataklarımıza geçiyoruz. Yaklaşık 3 saatlik uykudan sonra daha
dinç bir şekilde Venediğin akşamını keşfetmek için tekrar yola koyuluyoruz. Önce
karnımızı doyurmak için grand canalın hemen yanındaki restaurantlardan birine
geçip pizzalarımızı sipariş ettikten sonra Grand canalı bir de güneş batarken
izliyoruz. Oturduğumuz restaurantın yeri gerçekten çok iyiydi. Bir de direk
kanala en yakın masaya oturmuştuk. Normalde orada oturmak için ıstakoz, havyar
falan söylemen gerekiyor. Ama garson ilginç bir şekilde bize bir şey demeden
servis yaptı. Bizden sonraki gelenleri uyarmışlardı çünkü normal yemek
alamazsınız lüks bir şeyler sipariş etmeniz lazım diye. Biz ise restauranttaki en
ucuz yiyecek olan pizzayı sipariş etmiştik :D. Pizzaları yedikten sonra
fotoğrafımızı da çektirip San Marco meydanına doğru tekrardan yola çıktık. Akşamı
ayrı güzel Venediğin. Sarı ışıkların eşliğinde daracık sokaklarda yürümek
insanı gerçekten mutlu ediyor. Akşam gezimizin ilk durağı tabi ki San Marco
meydanı. Burası etkinliklerin olduğu çok güzel bir meydan. Meydana vardığımızda
akşam tekrar göz atmakta ne kadar haklı olduğumuzu bir kere daha görüyoruz. Işıklar
ve insanların çokluğu şehrin bu kısmını canlı tutuyor. Bizde bu canlılığı
fırsat bilip meydanın içinden arka tarafa doğru gidip yere oturuyor ve şehri
muhabbet eşliğinde yarım saat izliyoruz.
Efsane mekan |
![]() |
San Marco meydanı |
Meydandaki kafelerde çalan aşarı
güzel canlı müzik eşliğinde meydanı bir kere daha turladıktan sonra deniz
kenarından yürüyerek şehri keşfetmeye devam ettik. Gerçekten Venediğin her yanı
görülmeye değer. Yürürken bir köprü dikkatimizi çekti. Fotoğraflarını falan
çektikten sonra köprünün aslında görmemiz gereken yerler listemizde olduğunu
anladık. Köprü ilginç bir hikayeye sahip. İç Çekişler Köprüsü veya İşkence Köprüsü olarak da anılmaktadır. Düklük Sarayı ile Yeni Hapishane arasında kapalı
olarak inşa edilmiş bir köprüdür. İsmini buradan cezaevine giden mahkûmların
Venedik'e son kez bakmasından almıştır.
Saatin ilerlemesinden sonra sabah 6.30 daki
milano trenine dinç kalkmak için hostelimize, etrafı inceleye inceleye yürüdük.
Hostelimiz kanalın kıyısındaydı. Gerçi kanalın kıyısı olmayan yer yok
Venedikte. Çünkü her yer kanal. Hostelimize geçtikten sonra yanlış
hatırlamıyorsam Taylandlı olan bir çift ile aynı oda da kaldık. Muhabbet sohbet
ettik baya. Çiftin bize sorduğu soru şu: Sizin ülkede gözü çekiklere saldırılar
falan oluyormuş doğru mu? Çünkü biz gitmek istiyoruz da hükümet gitmeyin diye
uyarı yaptı. Bunu neden sordu diye soracak olursanız o sırada çinlilerin
türkmenlere yaptığı zulüm dolayısıyla bizim esnafın boş durmayıp gözü çekik
olanlara milliyet fark etmeksizin tekme tokat dalması olduğunu söyleyebilirim.
Bu soruyu bize sorduktan sonra Fatihle ben konuşurken yeni bir şey öğrenmiştik:
Ulan adamlar meğerse gündemi takip edip haberleri ciddiye alıyorlarmış. Arkadaş
1-2 gözü çekik dövdük diye niye herkes duymak zorunda heee niyeee??? Her neyse
biz muhabbetten sonra yataklarımıza geçip güzel bir uyku çektik.
Venedik sabahııı. Hava yine
soğuk, karanlık. Üstümü 2 kat giyindikten sonra dünden hazırladığımız
çantaları da alıp tren istasyonuna doğru hafif tempo yürümeye başlıyoruz.
Sıradaki şehrimiz Milano. Aslında Milanoya gitme gibi bir planımız yoktu. Gerçi
Venediğe gelme gibi bir planımız da yoktu. En başa dönersek avrupa turu planı da
yoktu normalde. Sırf bu Fatih dengesizi Venedik görsün, İtalyaya gittik Venedik
görmeden geldik demesin, Yusuf bana Venediği, Milanoyu gezdirmedi dedirmesin
diye Venedikle Milanoyu da plana kattık. Hayır yani benin Kopenhagtan Venediğe
git gelim 150 tl. Ben ne diye değiştiriyorum ki planı. Fatihciyim sırf senin
için bunlar değerimi bil. Venediği neden katmamayı düşündük derseniz öncelikle
tren fiyatı biraz pahalıydı. Ayrıca Venedikten uçuşlarda çok pahalıydı. Biz
Venediği ekleyince gaza gelip Milanoyuda eklemek zorunda kaldık. Çünkü uçuşlar
ucuz. 75 tl ye Milanodan Barselonaya gittik daha ne olsun.
Sabahın köründe Venedik
sokaklarında kruvasan kokusu eşliğinde tren istasyonuna doğru yürüyoruz. Hava
soğuk. Tren istasyonuna vardıktan sonra trenimizi bulup çantalarımızı
yerleştirip Milanoya doğru yola çıkıyoruz. Milano bizim için aktarma şehri. O
yüzden sadece yarım güncük zamanımız var.
Bir sonraki Milano yazısında
görüşmek üzere. Next station is MİLANO.... O değilde okuyorsunuz dimi olm
bunları. Böyle kendi kendime yapıyormuş gibi falan olmuyorum. Delirtmeyin beni
okuyun. Emek var şurda :D
Yorumlar
Yorum Gönder