Hi everybody!!!
Şimdi ben Danimarkayı
niye seçtim? neden seçtim? nasıl seçtim? Bir önceki
yazıyı okursanız orada yazıyor. Bu yazı serisinde Danimarkada exchange olmak
nasıl bir şey, başıma gelenler, Danimarkanın nesi iyi nesi kötü, Eğitimi nasıl,
Hava durumları, Maddi olarak ne kadar lazım, Danimarkaya baya pahalı diyorlar
doğru mu vb. Sorularınızın cevaplarını alcağınız en azından alacağınızı umduğum
yazı serisi. İlk yazımda İstanbuldan Odenseye gelişimi ele alacağım.
Öncelikle
bildiğiniz üzere 25.06.2015 tarihinde Sabiha Gökçenden Kopenhag havalimanına
Pegasus aracılığıyla (ucuz diye) uçuşumu gerçekleştirdim. Ben para yollama,
yollarken komisyon ne kadar işleriyle felan uğraşmamak için gözümü karartıp parayı
nakit aldım yanıma yaklaşık 3500 euro vardı yanı sırt çantamda. Kredi kartıda
getirdim tabi ama parayı nakit aldığım için para yollama işlerini pek
bilmiyorum ama bir yerden okuduğum kadarıyla first remit az komisyon alıyormuş
iyiymiş baya diye duydum. Bu da sitesi: https://www.firstremit.com/
Bavulları yanıma alıp gözü yaşlı annemle
gidişimi hemen starbucks kahvesi ve sigarasıyla kutlayan abimi arkada bırakıp
uçağa bindim. Uçak 1 saat rötar yaptı. 3 saati biraz
aşkın süren yolculuğumun sonunda kopenhag havalimanına iniş yaptım. Bu benim ilk yurtdışı tecrübem olduğu için biraz garip oldum
tabi. Heryerde yabancı yazılar, anonslar felan noluyo yaa dedim kendi kendime.
İlk heyecanı attıktan sonra bavulları alıp hemen hava alanının alt katında
bulunan ve okulun bulunduğu şehir olan odenseye giden trene binmek için aşağı
kata indim. Tren biletinin çıktısını almıştım (Şuradan bileti alabilirsiniz: http://www.dsb.dk/en/ ) Trenlerin geçtiği yerlere
indiğimde tren sistemini bir türlü anlamadım karışık geldi baştan zaten yeni
gelmişim elin ülkesine. Her neyse dedim ki ben birine sorayım bunu. Gözüm
soruyu soracak birini araken yaşlı bir teyze gözüme ilişti. Bu benim yabancı
ülkede ilk ingilizce deneyimim olacaktı. Heyecan vardı tabi biraz. Teyzenin
yanına yaklaşıp ince bir ses tonuyla Excuse me dedim. Do you know which tren is
this? deyip gösterdim bileti. Nereye gideceksin felan dedi. Bende odense (okunuşuyla
odens) dedim. Teyze anlamadan yüzüme bakmaya başladı. Kaç kere tekrarlasamda
yok kadın anlamıyor. Sonra ben bilette yazan Odense yazısını gösterdim. Teyze bana
heeeee odense (okunuşu çok ilginçmiş: oğunse) dedi. O anda gitceğim şehrin
gerçek okunuşunu öğrendim. Burada odens felan derseniz anlamıyorlar illa oğunse
diyeceksiniz. Böyle böğürerek: oğunse. Her neyse teyze yardımcı oldu sağolsun.
Trende aktarma vardı 2 durak gittikten sonra kopenhag merkez tren istasyonundan
odenseye doğru gidecek trene binmem gerekiyordu. Trenden indim hangi istasyona
gideceğim diye tabelalara bakarken baktım biri çekiştiriyor arkadan. Bir baktım
bizim teyze. Bana bineceğim treni gösteriyor. Teyzeyle gülüşüp teşekkür
ettikten sonra ben diğer trene binmek için istasyona yürüdüm. Trene geldiğimde
görevliye bileti gösterip teyit ettirdim. Daha sonra 1.30 saat sürecek olan
odense yolculuğum başlamış oldu.Kopenhag tren istasyonu
Boş ve rahat tren yolculuğundan sonra odensede indim. İndim
inmesine ama inmemle serin hava direkt kendisini gösterdi. Üzerime ince bir
hırka alıp otobüslerin kalktığı yere gittim. Nereye gideceğimi daha önce
bizimle iletişime geçen buddy im sayesinde biliyordum. Otobüse bindim ve otobüs
ücreti olan 23 kron (10 tl) yi adama uzattım. Gideceğim yol öyle 1 saatlik yol
felan değil hee yanlış anlaşılmasın 15 dk lık yok için verdim bu parayı.
Danimarka meşhur pahalılığının yüzünü göstermeye başlamıştı. Şöföre kalacağım
yer olan Birkeparkene gelince haber verir misin diye yanına yaklaşınca adam bu
sorudan sonra nerelisin diye sordu. Türkiye deyince baktım adam türkce
konuşmaya başladı. Bende de elin Danimarkasında Türkçe konuşan birini görünce
Hoaydaaaa nidasıyla bir şaşırma belirdi. Adam faslıymış. Türkiyede oturmuş az
biraz falan filan. Her neyse ben kalacağım yerin ordaki durağa varmıştım. Otobüsten
inince beni bekleyen buddy im le beraber kalacağım yer gelmiştim. 4 kişi
kalacağımız eve ilk gelen ben olmuştum. Sabahtan beri yollardaydım. Yatağıma
uzanıp ailemi aradım. O anki mutluluğumu unutamıyorum. Yıllardır hayalini
kurduğum erasmusunu gerçekleştirmek üzere olduğum o an…
Daha sonra diğer arkadaşlar. Onlarla tanıştık muhabbet ettik. Daha sonra günün
yorgunluğunu atmak üzere kendimi yatağa attım.
Eve girdiğim gibi çektiğim odamın fotoğrafı
Yorumlar
Yorum Gönder